1 februari 2011
Het is dinsdag 1 februari 2011.
Wiara is nu ongeveer 1,5 jaar en één brok energie, een zeer stabiele hond.
's Morgens uitlaten, dan eten en dan gaat ze zelf al voor de bench om verder te slapen.
Als Annette naar beneden komt mag ze er weer uit.
Overdag is ze vaak in de tuin, ijs en sneeuw en kou kunnen haar niet deren, in regen heeft mevrouw niet echt zin om naar buiten te gaan.
Uitlaten
Eénmaal per dag een flinke wandeling naar het bos of de Maas, daar kan ze zich heerlijk uitleven.
Ze let goed op ons, als ze ons mist rent ze direct weer naar ons toe, maar verder gaat ze heerlijk haar eigen gang.
Andere mensen laat ze helemaal met rust, anders is het even fluiten en ze komt altijd als een speer weer naar ons toe.
Het is pas echt feest als we andere honden ontmoeten dan kan ze naar hartelust spelen.
Als we het genoeg vinden is het even fluiten en ze komt direct.
Waar lopen we tegenaan?
Haar enthousiasme, de kleinkinderen hebben daar moeite mee en het bezoek.
Inmiddels hebben we dat onder controle, want als de bel gaat, gaat ze zelf al in de mand liggen, als de kleinkinderen of het bezoek in huis zijn, mag ze na verloop van tijd haar mand uit en dan gaat het prima.
Verder wil mevrouw niet uit haar drinkbak drinken maar wil ze alleen uit de vogeldrinkbak (die staat 's winters leeg), plassen en uit
sloten e.d. drinken.
Dat is "zorgelijk" want nu het vriest, is dat een probleem. Inmiddels verplaatsen we met regelmat de drinkbak en dan wil ze soms wel drinken uit haar bak.
Tot slot het trekken aan de riem, ze wil nog te veel voor ons lopen, daar hebben we alle twee een hekel aan.
We zijn druk aan het oefenen om haar dit gedrag af te leren, met succes moet ik zeggen.
Stabiel
Wiara is zeer stabiel, tijdens het spelen met haar kan het niet ruw genoeg gaan, met je voeten stampen, haar verrassen, het doet haar allemaal niets. Herrie in de straat, vuilniswagen, noem het maar op, ze is nergens bang voor, sterker nog ze blijft zeer nieuwsgierig.
Het vuurwerk, met oud en nieuw, deed haar niets.
Dit is toch wel het logische gevolg van de fokkers en de inzet en aandacht van Annette op dit punt.
Behendigheid
Inmiddels hebben we een aantal cursussen het haar gedaan. Was fijn om te doen, "een voorbeeld hond", als de baas haar maar
de juiste instructies geeft.
Nu zitten we op behendigheid, dit gaat werkelijk fantastisch, moet ik wel eerlijk zeggen dat we een aantal attributen hebben nagemaakt en we hebben deze in de tuin staan, o.a. een wip, paaltjes, hindernissen. Verder hebben we haar vanaf dag één overal op laten
klimmen en lopen en overal in laten zitten, de boodschappentas, dozen en doosjes, boven op de rollator, in het boodschappenkarretje,
je kunt het zo gek niet bedenken, maar ze klimt en springt erop/erin.
Trucjes
Ze kent aardig wat trucjes; de deur openen, rollen, plat liggen, in een mand springen, ik doe de deksel dicht en op commando maakt
ze zelf de deksel open, geen enkele vrees bij deze spelletjes.
Ze wil altijd meer en langer als de bazen kunnen opbrengen.
Nieuwsgierig
Ze is erg nieuwsgierig, bij elke geluid in de straat is het even over de vensterbank kijken of ze iets op kan vangen.
Als één van ons weggaat is het altijd even haar voorpoten tegen de vensterbank en kijken en de situatie volgen.
Eind van de dag
's Avonds is het altijd even spelen, balletje, met een stuk touw, alles is leuk.
Ze merkt aan ons wanneer het tijd is om te gaan slapen, meestal loopt ze dan richting de bijkeuken en wacht ze tot ik of Annette een koekje pakken, bench open, koekje in ontvangst nemen en slapen maar.
Groeten van Rob en Annette
Terug
|
