13 december 2009
Wiara neemt veel initiatief, daarnaast is ze zeer ondernemend en graag bij ons.
In de loop van de tijd hebben we maatregelen moeten nemen om haar duidelijk te maken dat wij haar bazen zijn.
Ze mag niet meer in de keuken als wij aan het werk zijn en moet ze in de mand als wij aan het eten zijn.
Ze weet inmiddels wat er van haar verwacht wordt en zoekt hierbij continu haar grenzen op en geeft ook nog eens duidelijk aan dat ze het er niet mee eens is, d.m.v. blaffen, piepen en allerlei geluiden wijst ze ons erop dat het haar niet bevalt.
Achter ons aanlopen en in onze benen bijten, inderdaad verboden en goed duidelijk voor haar.
Omhoog komen en ons zo op haar achterbenen begroeten, afgelopen, een moeilijke opdracht voor haar maar het gaat redelijk.
Bijten/happen in onze handen als we haar borstelen of aanhalen of met haar spelen, afgelopen, ze is nu veel rustiger.
Vandaag is ze in de winkelwagen van Intratuin een uur lang bewonderd en geaaid door jong en oud.
Ze vindt het allemaal oké en vooral prachtig.
In de auto mee: ze vindt het helemaal oké, ze gaat redelijk snel slapen en wacht rustig tot we weer uit de winkel komen.
Als we visite hebben is het nog moeilijk voor haar dat ze na de begroeting rustig moet gaan liggen, zich in ieder geval afzijdig moet houden van de visite.
Tandjes kijken en borstelen en droogmaken na een wandeling in de regen, we mogen het allemaal doen en eigenlijk zonder protest.
De planten worden dunner, sterker nog er zijn er bij die wel nooit meer zullen groeien.
De bloembollen heeft ze er weer sneller uitgehaald dan wij ze hebben kunnen poten.
Gevolg, tuin in tweeën gedeeld, en ze heeft nu een stuk waar ze niets meer stuk kan maken.
Toch is het een genot om haar om je heen te hebben.
Wat brengt ze een hoop vertier, plezier, initiatief en daarbij is het een leerzaam proces.
We oogsten veel bewondering om haar uiterlijk maar ook om haar enthousiasme.
We waren er al achter gekomen dat er nog een Nizziny in Boxmeer is; sinds vorige week weten we dat hij in onze straat woont, deze week hebben we elkaar in het pikkedonker ontmoet, een 1 jarige reu.
We gaan nog een keer met elkaar kennismaken bij daglicht.
Groet
Rob van Veldhuijzen
Terug |
