24 oktober 2009
Vanmorgen bij het uitlaten weer langs de kinderboerderij, de schapen, geiten en de kippen, komen direct weer op haar af.
Nieuwsgierig als ze is gaat ze met haar neus strak tegen het gaas aan.
Door het centrum van Boxmeer weer naar huis.
Volwassenen en kinderen, zij hebben haar aandacht en zo nu en dan gaat ze er eens rustig voor zitten om te kijken wat er allemaal langs komt.
Nadeel van al deze prikkels is dat ze niet rustig genoeg is om te plassen en te poepen, maar even naar een rustig straatje.
Zaterdag is bij ons klussen en tuinieren.
Vreemd kijkt ze naar de bezem, de hark, de heggenschaar, een nieuwe vuilniszak en de vuilnisbak, dat maakt herrie en moet even worden geobserveerd.
Een bak gemaakt op de rollator, tuigje om en zitten maar, verhip nu hoger zit, is het natuurlijk weer allemaal anders voor haar.
De rollator biedt uitkomst, we zijn beide niet zo erg mobiel en voor we haar kunnen laten plassen moet we even lopen, dat is nu nog allemaal wat veel voor haar, dragen was lastig voor ons beide, dit leek ons een prima oplossing, Wiara met de rollator, opa moet eens weten!
Speciale hondenveiligheidsgordel in de auto gemaakt. Weer het tuigje om en rijden maar, ze gaat direct lekker ontspannen liggen.
Naar de bouwmarkt, de drogist, de supermarkt, het maakt haar allemaal niks, ze blijft rustig liggen en ziet het als heel normaal dat we en even weg zijn en weer terug komen.
Dan gaan we, nu we toch onderweg zijn, maar gelijk wandelen op de hei, riem af en ze heeft helemaal de vrijheid, hei smaakt naar niks, ze pakt en het en laat het maar weer los, onderweg staan er wat dennenbomen en de dennenappels zijn heerlijk om mee te spelen.
Ik gooi de dennenappel weg en direct rent ze er op af en brengt hem weer prachtig terug.
Takjes precies hetzelfde. Apporteren zit haar in het bloed.
Het zal wat worden als ze volwassen is het haar echte lange vacht heeft, ze maakt en ons en de auto nu al kletsnat.
Dat is nu juist ons lust en leven, haar zien ravotten en genieten en de bijverschijnselen accepteren.
Sinds lange tijd lopen Annette en ik weer buiten, wandelen, goed voor onze conditie, goed voor lijf en leden.
Dit is wat we willen, samen op pad, gevolgd door een hond.
Groet Rob van Veldhuijzen
Terug |
