19 oktober 2009
Gisterenavond (19 oktober 2009) lekker liggen dollen met Wiara.
Zo, ze is fanatiek, alles wat je weggooit rent ze heen en gaat er met de prooi vandoor of ze komt weer direct naar je toe.
Bijten, wat heeft ze scherpe tandjes, mijn hoofd is inmiddels met schrammen en ook de hand van Annette, onderscheid kent ze absoluut niet. De tanden zijn als messen.
Ze weet wel inmiddels het verschil in een houten tafelpoot en een ijzeren stoelpoot: hout knaagt makkelijker.
Ze heeft een optie op alle dingen die we juist niet willen.
Vooral plassen buiten de speciaal voor haar gemaakte uitlaatplaats. Vooral niet gaan liggen op plaatsen waarvan wij als baasjes denken dat is wel een goed plekje, niks in de mand, de bench is ook niks, althans ze wil alleen maar onder het bijzettafeltje en onder de kast liggen.
Het is moeilijk om consequent te zijn, maar hoe leuk en jong ze ook is, als we nu niet corrigeren zal het straks alleen maar moeilijker zijn.
Het grote opvoeden is begonnen.
Gelukkig is het één niet onze eerste hond en twee is Annette redelijk deskundig op het gebied van het opvoeden van honden.
Vannacht was het 03.30 uur, toen Annette buiten liep met Wiara.
20 oktober 2009
Vanmorgen heb ik haar om 6.15 uur uitgelaten.
Ja ze neemt alles goed in haar op, auto’s met lampen aan, dat vond ze wel vreemd, ze ging elke keer zitten om het allemaal eens goed te bekijken.
Ze merkte al een wandelaar in het donker op die ik nog niet gezien had, opmerkelijk dat dat zo in de genen van een dier zit.
Het is stressen voor haar, dat uit ze door zich vaak te krabben en te geeuwen.
We verwachten als we zo intensief met haar bezig zijn dat ze met een dikke week wel op haar gemak is bij ons.
Nu geeft ze luidkeels (janken en blaffen) aan het met sommige zaken beslist niet eens te zijn.
We wonen gelukkig in een twee onder een kap woning, de buurvrouw is oud en redelijk doof, komt voor ons even goed uit.
's Avonds de tuin gedeeltelijk afgezet, de eerste overwinning van Wiara.
Ze loopt vooral op die plaatsen in de tuin waar wij haar eigenlijk niet willen hebben.
De twee andere kleinkinderen zijn ook wezen kijken.
Wiara vindt het allemaal leuk en hapt vooral naar alles wat beweegt.
Het uitlaten gaat eigenlijk prima, ze loopt redelijk goed mee aan de riem.
Wat een energie heeft ze.
Een voordeel na een speelsessie of wandeling met de bazen is ze zo moe dat ze redelijk lang slaapt.
Groet Rob van Veldhuijzen
Terug |
